| Profil von ป้องเมื่อเธอรักตัวเอง เธอจะร...FotosBlogListen |  Extras  Hilfe |
|
เมื่อเธอรักตัวเอง เธอจะรักการอ่าน ... เมื่อเธอรักผู้อื่น เธอจะรักการเขียนพระเจ้าส่งเธอมาเกิด นรกส่งข้าตามหา 23 Dezember บ้านเมืองยามนี้เงียบสงบดีนักแลฯในระยะนี้ วงร๊อค บอยแบนด์ คู่ดูโอ้ ไม่มีกลุ่มก๊วนไหนที่น่าสนใจและอยู่ในกระแสเกินไปกว่า กลุ่ม "เพื่อนเนวิน" ก็พวกพี่แกเล่นปฏิบัติการโยกย้ายอันเป็นตัวแปรสำคัญ ในการดันนายกคนใหม่ที่มีหน้าตาหล่อกว่าผมเป็นครั้งแรก อีกทั้งกลุ่มพี่แกยังได้นั่งเก้าอี้ รมต.ว่าการกระทรวงเกรดเอ อย่างกระทรวงมหาดไทย กับกระทรวงคมนาคม อย่างงี้ไม่เรียกว่า "ของเค้าดีจริงๆ" ได้ยังไง เพื่อทำตัวตามกระแสการสร้างกลุ่มพลังมวลชน กลุ่ม"เพื่อนป้อง" ที่มีหน่วยวัดค่าพลังเป็นดีกรี เลยถือโอกาสรวมตัวกันจัดงานเลี้ยงวันเกิดล่วงหน้าให้กับพี่โด้หนึ่งวัน ที่ลานเบียร์ Central World
16 ธค. 2551 ไปถึง Ctw ตกใจมาก ผู้คนล้นหลามทั้งที่เป็นวันอังคาร หลงคิดไปว่า วันเกิดพี่โด้มันกระตุ้นเศรษฐกิจบ้านเมืองเราให้คึกคักได้ขนาดนี้เชียวหรือ ต่อให้พันธมิตรปิดสนามบินซักเดือนกรูก็ไม่กลัวแล้ว
แต่มาทราบภายหลังว่าที่คนมากันเยอะเพราะเค้ามาดูคอนเสริต etc กับ tattoo color กัน คนเยอะขนาดนี้เบียร์กรรมการ อย่างเบียร์ช้างต้องรอคิวนานถึงครึ่งชั่วโมง บอกเลยว่าจริงๆแล้วผมเป็นคนไม่ชอบไปลานเบียร์ เก้าอี้นั่งไม่สบาย เบียร์แพงกว่าปกติ แก้วใส่เบียร์เป็นพลาสติก สิ่งเหล่านี้เป็นข้อไม่ดีที่สำคัญในการดื่มเบียร์ ข้อดีข้อเดียวของลานเบียร์คือบรรยากาศ ซึ่งผมไม่เห็นว่าใครจะมานั่งบริโภคบรรยากาศซักเท่าไหร่ เห็นมองแต่สาวๆ หรือสาวๆคือสิ่งที่เค้าเรียกกันว่าบรรยากาศ ข้อสังเกตุอย่างหนึ่งคือ ลานเบียร์ทุกที่ เด็กเสริฟจะหน้าตาไม่ดีแต่เด็กขายบุหรี่จะหน้าตาดี วิจัยทางการตลาดพบว่า ลานเบียร์ยังไงเบียร์ก็ขายได้ ส่วนบุหรี่นั้นไม่ใช่ ค่ายกลเด็กขายบุหรี่หน้าตาดีกว่าเด็กเสริฟนี้ ทำให้คนไม่สูบบุหรี่อย่างผมถึงกับต้องซื้อบุหรี่มาสูบเลยครับ ตกดึกความเงียบสงัดครอบงำ เก้าอี้ที่ Ctw นั่งแล้วปวดหลังมาก เลยพาชายฉกรรไม่ทราบจำนวนกลุ่มหนึ่งไปนั่งโซฟานุ่มสบายที่เรนโบว์ คาราโอเกะ ไปถึงคนเยอะอีกละ สั่งเหล้า 100piper เรียกเด็กนั่งดริ้งมาชงเหล้า ปรากฏว่าเด็กหมด เด็กเสริฟบอก "พี่ต้องโทรจองล่วงหน้าหนึ่งอาทิตย์" !! ถึงกับตะลึงไปชั่วขณะ คนอย่างผมเกิดมานอกจากคอนเสิรตพี่เบิร์ดแล้ว ไม่เคยต้องโทรจองอะไรล่วงหน้าโดยเฉพาะเด็กนั่งดริ้ง ด้วยเหตุนี้จึงนั่งอยู่ได้ 20 นาที พอหายปวดหลังแล้วก็พากันกลับบ้าน เจ็บใจมาก วันหลังกรูโทรจองก่อนก็ได้วะ ..
25 November สี่เหล่าทัพ
21 Juni 3 timesตั้งแต่ยูโร 2008 เป็นต้นมา( 16 June ) เข้ามาทำงานที่เมืองไทยภัทรเป็นครั้งที่สาม ถือเป็นโชคดีที่ได้มาทำงานที่นี่ในช่วงนี้ ทำให้นอนตีสี่ดูบอลทุกคืนได้ เพราะอยู่ใกล้ที่พัก เดินมาทำงานใช้เวลาสิบนาที ประหยัดค่าเดินทางร่วมสองพันบาทต่อเดือน เป็นธรรมเนียมเวลาย้ายไซด์งานต้องไปตัดผม จากที่ผมค่อนข้างยาว ตอนนี้ผมสั้นเกรียน ก่อนจะตัดช่างถามว่า "เคยตัดที่นี่มาก่อนใช่ไหมคะ" เลยไม่ได้กำชับช่างอย่างที่ทำประจำว่า "อย่าให้สั้นนะครับ เอาแค่เล็มๆก็พอ" ทรงผมที่เกิดจากความไว้ใจเลยกลายเป็นทรงผมที่ไม่ถูกใจ จากการที่ได้ตระเวนตามไซด์งานหลายๆแห่งทั่วกรุงเทพฯ อาคารแฝดเมืองไทยภัทรสูง 36 ชั้น มีข้อดีที่โดดเด่นอย่างหนึ่งคือ ลิฟท์ฉลาดมาก สันนิษฐานเบื้องต้นได้ว่ามีอัลกอรึทึมจัดการคิวที่ดี ระบบปฏิบัตการอาจเป็นหนึ่งในอนุพันธ์ของตระกูล OS X เคยขึ้นตึกที่ว่ากันว่าหรูหราที่สุดแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯอย่างอาคารออลซีซัน เพลส ลิฟท์ยังไม่ฉลาดเท่าลิฟท์ของตึกนี้(ขึ้นไปออฟฟิต Microsoft) ข้อดีที่สองของตึกนี้คือห้องน้ำสะอาดเป็นอย่างยิ่ง ตอนอยู่ธนาคารกรุงเทพฯห้องน้ำสะอาด แต่นั่นเพราะว่าแม่บ้านเข้ามาถูบ่อยๆ เนื่องจากมีคนใช้เยอะและใช้อยู่ตลอดเวลา บรรยายภาพเวลาฉี่ต้องมีอย่างน้อยสองคนยืนฉี่ขนาบข้าง และมีหนึ่งคนกำลังลอยคอปลาวาฬอยู่ในห้องน้ำ หาโอกาสยืนฉี่ด้วยความเป็นส่วนตัวได้ยาก ไม่ต้องกลัวผีเพราะมีเพื่อนอยู่หนาแน่นตลอดเวลา แต่ห้องน้ำที่อาคารเมืองไทยภัทรมันสะอาดเพราะมีแม่บ้านคอยทำความสะอาด และมันสะอาดเพราะมันใหม่ แถมยังมีคนใช้น้อย ตอนนี้พยายามปรับเวลาขับถ่ายของตัวเองให้ตรงกับเวลางานให้มากที่สุด พูดถึงข้อเสียบ้าง คนทำงานในตึกนี้อายุเฉลี่ยค่อนข้างสูง พนักงานที่นี่เป็นประเภท TOA อยู่กันทน อยู่กันนาน(สงสัยสวัสดิการ+เงินเดือนดี) อยู่กันตั้งแต่เรียนจบจนถึงเกษียรก็มี มักพบเห็นลูกหลานมาวิ่งเล่นเพ่นพ่านในเวลางานอยู่บ่อยๆ เหมือนเป็นการปลูกฝังที่อนุมานได้ว่า โตขึ้นเอ็งต้องมาทำงานที่นี่นะลูก สาวๆในตึกนี้จึงเป็นสิ่งที่มีค่า เพราะว่าหายาก จุดสังเกตุอย่างหนึ่งคือถ้าเป็นสาวๆมักจะย้อมผมสีทองถึงเหลือง ถ้าเห็นหัวดำ(หรือขาว) มาแต่ไกล ก็อย่าได้เสียเวลาเพ่งต่อไป เพราะโอกาสจะเป็นบูชนียบุคคลมีค่อนข้างสูง สาวๆในแผนก financial consulting(FC) ดูแลด้านการลงทุนให้ลูกค้า จึงมีความจำเป็นที่จะต้องสวย ฉลาด และต้องพูดภาษาอังกฤษได้ดี ซึ่งโดยส่วนใหญ่ก็จะจบจากนอกฯมาแทบทั้งสิ้น หรือพวกจบเมืองไทยก็ต้องเป็นพวกได้เหรียญทอง หรือเกียรตินิยม สาวๆกลุ่มนี้จึงสังเกตุได้ง่าย มักจะเดินกรีดกราย(เหมือนใช้วิชาตัวเบาดินอยู่บนน้ำ) ถ้าพบเห็นสาวมั่น หน้าตาดี เดินกรีดกราย ตีความโดยรวบรัดว่าใช่ และอย่าได้เผลอไปเห่าใส่ เพราะสุวรรณภูมิอยู่ห่างจากตึกนี้ไม่ไกล ข้อเสียที่สองคือแถวนี้หาอาหารอร่อยได้ค่อนข้างยาก แม้จะมีตลาดสุทธิสารอยู่ติดกันก็ตาม อาหารส่วนใหญ่ก็จะเป็นข้าวราดแกง พ่อครัวแม่ครัวเคยอยู่วัดมาก่อน รสชาติจึงอยู่ในปรัชญา จงกินเพื่ออยู่ อย่าอยู่เพื่อกิน กินได้แต่ไม่อร่อย ส่วนของว่างมีวางขายเยอะพอสมควร แต่ก็ยังไม่พบอะไรที่อร่อยถูกปาก บริเวณหน้าตึกจะมีขอทานประจำตำแหน่งตายตัว อย่างข้างตู้โทรศัพท์จะมีขอทานที่แขวนป้ายว่า 'ผมเป็นโรคมะเร็งและเบาหวาน ช่วยบริจาคเงินให้ผมไปรักษาตัวด้วยเถิดครับ' ซึ่งพบครั้งแรกเมือสองปีที่แล้ว แม้ตอนนี้สภาพจะดูอิดโรยไปบ้างแต่ยังมีชีวิตรอดมาได้ ส่วนพี่โจ้ อัครพลที่เป็นมะเร็งเมื่อสองปีที่แล้วแล้วเหมือนกัน ตอนนี้พี่โจ้ก็อยู่ดีกินดีไปแล้ว('อยู่ดีกินดี' ภาษาเหนือแปลว่าตาย) อยู่ที่นี่จึงมีแต่ข้อดี เพราะข้อเสียเป็นเรื่องไกลตัวและหัวใจ 26 Mai Thank you in advance,เย็นวันที่ Fri[May 23] 2008 มีธุระต้องไปแก้ Defect เวป Inside มจธ. ที่ทำให้มหาวิทยาลัย เลยถ ือโอกาสแวะไปเยี่ยมสุรากับน้องเมย์ที่พึ่งเดินทางมาจากเชียงราย กับน้องชดที่ยังประจำการอยู่ย่านบังกาโล พอทราบกำหนดการ รีบโทรไปชวนคนในละแวกนั้น อันได้แก่ ปีเตอร์ อ.เคี้ยง และพี่โด้ โดยทางอ . เคี้ยงติดภารกิจเดินเล่นกับแฟนสาวที่สยาม ไม่สามารถร่วมวงครั้งนี้ได้ ส่วน(ฮ)โหน่งนักเลงเหล้า 25 แก้ว UP ลืมมันไปเสียสนิทใจ ทั้งๆที่มันอาศัยอยู่ในบังกาโล แสนเสียดายจริงๆ ก่อนไปร้านเหล้าหน้ามอ แวะกินชายสี่หมี่เกี้ยว ร้านที่รุ่นพี่คนหนึ่งเคยเจอแมลงสาบในชาม สั่งบะหมี่เกี้ยวต้มยำรสเด็ด ระหว่างรับประทาน ผู้คนพลุกพล่าน มีรุ่นน้อง cpe หลายคนเดินผ่านไปมา(ไม่รู้จัก) น้องชดเลยชวนให้ไปด้วยกัน ซึ่งไม่มีน้องคนไหนปฏิเสธ นึกในใจตอนนั้นว่า เด็กรุ่นนี้มันใช้ได้ ทำให้กองทัพสุราในคืนนั้น มีจำนวนถึงสิบคน ปีเตอร์มาสมทบในมาดผอมเพรียว แลดูเป็นอันตรายต่อสาวๆยิ่งนัก เพราะตอนอวบๆยังทำมิดีมิร้ายต่อสาวๆเป็นประจำ ส่วนพี่โด้ตามมาในมาดเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยน เสียดายเมื่อคืนพลาดไม่ได้ปะทะคิวสนุกเกอร์ ให้พี่โด้ถอนแค้นเสียหน่อย เพราะพี่งเอาชนะน้องเบิร์ดมา เลยคิดว่าเอาเวลามานั่งกินเหล้าดีกว่าเสียเวลาไปกับสนุกเกอร์ที่ตัวเองเก่งขั้นเทพอยู่แล้ว(อิอิ) กินเหล้าวันนี้เหมือนเยือนถิ่นเก่า วันเวลาเก่าๆย้อนกลับมาให้รู้สึกคิดถึงอีกครั้ง น้องๆหลายคนหน้าตาพัฒนาไปในทางที่ดีขึ้น, แต่หลายคนพัฒนาไปในทางเด็กเครื่องกล(หนวดยาว ผมสั้น) ส่วนน้องสาวๆ cpe19 ที่มาก็สวยทุกคน(ไม่รู้มันคัดมากันรึเปล่า) ไม่แปลกใจที่ช่วงนี้เด็กบางมดพาเหรดไปเป็นดารากันเยอะ 17 Mai เสือดำแห่งโมซัมบิกระยะนี้ [May 2008] ต้องไปทำงานที่บัวหลวงแบงค์ สำนักงานพระราม3 แถวคอนโด ดร.ต่อ โดยขณะทำงานหันซ้ายจะเห็นคอนโดหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยานี้สวยงามเด่นชัดทีเดียว ไปทำงานครั้งนี้เป็นเพียงระยะสั้น เพื่อไปแทนพนักงานนางหนึ่งที่ลาออกกะทันหัน ตอนแรกรู้สึกกังวลเรื่องการเดินทาง ถึงกับโพสถามไว้ที่ไวโอเลตบอร์ด บอร์ดสีม่วงของชาวเรา CPE14 ทราบรายละเอียดการเดินทางคร่าวๆต้องมีนั่งรถเมลล์ด้วย หลังจบการศึกษาสี่ปี รถเมลล์เป็นเรื่องแปลกในชีวิต แม้ไม่มีรถขับ แต่นั่งรถเมลล์หลังเรียนจบนับได้ไม่ถึงสิบครั้ง ครั้งนี้จะได้นั่งรถเมลล์ทำเอาหัวใจพองโต จะได้สูดดมมลพิษจากท่อไอเสียรถยนต์ จะได้เจอปัญหารถติด กทม. ที่เลื่องชื่อ เอาเข้าจริง การนั่งรถเมลล์จากตลาดคลองเตยไปยังบัวหลวงแบงค์ผิดคาด รถเมลล์สาย 205 รถไม่ติดเลย ชนิดส่งประกวดว่าถนนพระรามสาม เป็นถนนรถโล่งที่สุดในกรุงเทพได้เลย รถโล่งขนาดที่ว่า ปอ ๒๐๕ กล้าประกาศตัวเองว่าเป็น ‘rapid bus’ ‘รถเมล์เร็ว’ แห่งกรุงเทพมหานคร โดยเขียนบนป้ายสีแดงวางลงมุมล่างขวาหน้ากระจก อะไรเป็นสาเหตุให้รถเมลล์สายหนึ่งกล้าประกาศตัวว่าเป็นรถเมลล์เร็ว ทั้งๆที่ไม่ได้ขึ้นทางด่วน หรือว่ิงบนเลนเฉพาะ(นี่หว่า) จากการใช้บริการมาแล้ว ปอ 205 เขียนตัวโตๆว่ารถเมลล์เร็วได้ อินทามะระ อะไรนักหนากับอินทามะระ เพื่อนโก้ ที่ใช้ชื่อปลอมว่าโน๊ต รูมเมทคนเก่าบ้านอยู่ที่นั่น เซลล์สาวของบริษัทก็พักที่นั่น เพื่อนของน้องคนที่ 1, เพื่อนของน้องคนที่ 2, เพื่อนที่เจอตอนไปเชียงราย, เด็กเสริฟร้านประจำ ก็พักอยู่ที่นั่น แม้แต่พี่ยมในละครเป็นต่อก็พักที่นั่น มาแบงค์กรุงเทพฯ มาเจอเพื่อนร่วมงานพักอยู่ที่นั่นอีก เลยไม่แปลกใจเวลาได้ยินประโยค “พักอยู่อินทามะระ” แต่ที่น่าแปลกใจคือถนนสายนี้มันยาวเพียง ๑ กม เท่านั้นเอง ไปอยู่ไซด์งานลูกค้า สายการเงิน การธนาคารมาก็มาก แต่ที่บัวหลวงเรื่องความปลอดภัยเป็นเรื่องใหญ่ อินเตอร์เน็ตที่นี่เป็น Read-Only Internet คืออ่านได้อย่างเดียวและอ่านได้บางไซด์ แต่โพสต์ตอบไม่ได้ ดังนั้นเลิกพูดเรื่อง msn ได้เลย อยากจะถามเพื่อนมนกับเพื่อนบอสที่ทำเน็ตเวิร์คอยู่ที่นี่เหมือนกันว่ามีช่องทางพิเศษสำหรับคนพิเศษแบบ cpe14 หรือไม่ พูดถึงกมลกับบอสหลายคนอาจจะไม่ได้เจอมานาน เลยขอรายงานสภาพคร่าวๆจากที่เห็น กมลยังไว้ผมทรงเดิม ยังดำในโทนสีเขียวแบบเดิม และยังชอบเตะบอลเหมือนเดิม(พี่ที่นั่นรู้จักเพราะเล่นบอลด้วยกัน) ส่วนบอสตัดผมสั้นแต่ไม่ว่ามองเหลี่ยมไหนก็ยังหล่อกว่าพี่ชายเสมอ วันก่อนคุย msn กับเพื่อนอั๋นหน้าย่น ได้รับประโยคคำถามที่ทำเอาแปลกใจว่า “ได้ยินมาว่าช่วงนี้มึงเลิกกินเหล้าเหรอ” ครั้นจะโกหกไปว่า ‘จริง’ ก็กลัวทำเพื่อนอั๋นซึ่งร่างกายไม่น่าจะแข็งแรงเนื่องจากไม่ชอบกินผัก หัวใจวายเลยตอบไปตามจริงว่า ไม่ได้หยุด แต่ช่วงนี้ตระเวนกินแถวภูธร ขอบๆ กรุงเทพมหานคร เพราะสาวๆแถวนั้น แรดกำลังดี ดังนั้นเพื่อนย่นเลยจัดให้ 1 ดอกที่สองสลึง(เมื่อคืน) โดยหมด Black Label ไป 2 ลิตร เป็นการประกาศว่า ป้องยังคงกินเหล้า(และคอแข็ง) เหมือนเดิมจ้า ระหว่างพิมพ์อยู่ก็ปวดหัวอย่างน่าแคลงใจ เพราะอ.อ้มเคยบอกว่าเหล้าตระกูล Label เป็นเหล้าชั้นเลิศ กินแค่ไหนตื่นมาจะไม่ปวดหัว รายงานด่วนตอนนี้ว่า อ.อ้ม ที่พำนักอยู่ซีแอทเติล มีเบียร์เป็นของตัวเอง(ในตู้เย็น)แล้วถือเป็นเรื่องเหลือเชื่อ ไม่แน่ใจว่าเพราะเบื่อหรือเริ่มซึมซับวัฒนธรรมแบบอเมริกัน แต่หวังว่ากลับมาชาวบังกาโลคงมีคนคอแข็งเพิ่มขึ้นหนึ่งคน มีความเชื่อที่ว่าจะไม่พิมพ์บล็อกเกินความยาวหนึ่งคืบ เพราะความสนใจในการอ่าน(เรื่องไร้สาระ) ของคนมีไม่เกินหนึ่งคืบเสมอ ดังนั้นถือว่าโพสนี้มีสาระแล้วกัน |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
